Villa-anneloi.com - Feel at home, Far from home.
  Villa-anneloi.com - Feel at home, Far from home.
 Home  Wie zijn wij ?  Accomodatie  Prijs  Ambience  Weekprogramma met keuze mogelijkheden  Golftoer  Gastenboek in huis  Internet Gastenboek  Lokatie en map  Reservatie  Ontmoet ons in Belgie  The DOMISI krant  Links
 





  Home / The DOMISI krant / tweede editie DOMISIKRANT (FEB 2008) 
                                                                  tweede editie, februari 2008
 
 

VOORWOORD

 

Met een nieuw leventje erbij, is er eens zoveel werk, maar eens zoveel te vertellen.  Er gebeuren nog meer leuke dingen, dat wezentje veranderd ook zo fel en het heeft zijn invloeden op de andere gezinsleden.  Nu ja, we hebben zowieso altijd wel wat te vertellen, hihi... Hier zijn we dan terug in onze 2e editie van The DoMiSi krant ! 

 

INHOUD

 

 

Eindelijk een foto van ons gevijven... dat is NOG moeilijker te trekken ! 
Vooreerst Do erbij krijgen, want die staat niet graag meer op de foto.  Milo momenteel wel nog en Sikko heeft er gelukkig nog geen benul van.  Maar om Loi eens met ons allemaal samen te hebben, is het ook een hele klus !  Of hij is gaan werken of – zijn gat schuifelt zo steeds!- hij is met zijn brommer even naar de stad, naar een vriend of inkopen gaan doen...  Ja, vervelen staat niet in onze woordenboek …

 

De kinderen zijn aan het einde van hun schooljaar.  ½ maart begint hun zomervakantie.  Eerst wat examens afleggen.  Gelukkig de kleine Milo, die in de peuterklas zit, nog niet.  Do is aan het einde van zijn eerste leerjaar en we zijn benieuwd hoeveel hij deze keer zal scoren.  Daarna staat een 2 maanden lange vakantie voor de deur en met mooie vooruitzichten: een kort bezoekje aan Belgie EN moeke & vake die weer naar hier komen !  HEERLIJK !

We laten de jongens weer eerst zelf eens aan het woord.

 

Van klein naar groot :

Sikko

 
 
 

Ja, als een kleine baby verander ik razend snel.  Ik weeg nu 5kg500 en meet 60 cm.  Ik ben een 2 maanden en ½ oud en vind de wereld ontdekken het leukste wat er is.  Ik word veel vergeleken met mijn oudere broers en ik vind het heerlijk naar ze te kijken als ze aan het spelen zijn, gekkebekken trekken of met mij willen spelen.  Ik krijg dan 100den zoentjes van ze. 

Ik trek me al heel goed recht.  Mijn hoofdje zat al – net als bij mijn broers – stevig op de nek bij de geboorte en zo kan ik nu al heel goed rondkijken. 

Ik ben ook een lachebekje en je moet maar lieve woordjes tegen me zeggen en eens lekker lachen om een stralende glimlach van me terug te krijgen... Oh, dat vinden ze dan zo leuk dat ik het nog even vol houdt.   Ik bekoor er ook makkelijk al dat vrouwvolk mee...
 
 
 
Zelfs mijn huilen vinden ze schattig.  Alleen papa kan er niet mee om en ik mag geen kreetje geven of ik moet bij mammie aan de borst... Ik hou nog altijd het meest van ‘oppakken’ en lekker buiten een frisse neus ophalen.  Ik recht mijn rugje als ze me gaan oppakken en als ze dat NIET willen, dan beweeg ik zoveel om aan te geven dat ik weg wil.  Stilzitten is ook niet mijn sterkste kant.  Ik heb wel 2 lieve andere mama’s, Oi en Seing.
 
     
                 Oi met Sikko                          &                  Seing met Sikko
 

Ze zijn zo schitterend met me en al geven ze me geen melk, ze wandelen vaak met me rond en knuffelen me zo graag. 

Ik slaap veel te weinig naar mammie’s hoeveelheid aan werk en drink nog heel veel melk... Ik drink heeeel lang en ben er dan vaak een uurtje later weer... Mammie heeft dan niet veel tijd om zelf iets te doen, maar ...

 
 
... van dat afbouwen van melk geven heb ik nog niet veel gemerkt en vooral ’s nachts krijg ik onmiddellijk een borst in de mond als ik even zit te smakken.  In de dag durf ik dan al eens wat langer slapen of als ik binnen de 2 uren weer melk wil, wordt ik afgeleid.  Ze gaan dan wandelen met me of ik wordt in mijn zitje heen en weer gewiegd  of we gaan weg met de auto... dat is pas een lekker ronkend ding ! Ik  val steeds slaap en zou zo wel uren kunnen slapen, zolang het maar beweegt !  

Mammie is nu echter niet meer alleen met mij bezig als ik drink, want ze zit steeds achter de computer, of heeft heel wat papieren rond haar en mij liggen, rekenmachine, brochures... . Vaak krijg ik melk in de auto als we achter Do op school gaan...Als Do dan tevoorschijn komt, kan ik geen melk meer drinken, want dan moet mammie rijden.  Ik geef dan wel even te kennen  dat ik dat niet leuk vind, maar probeer dan toch geduldig te wachten.   Al weet ik dat Milo me heel graag ziet, af en toe krijg ik wel een dreun van hem omdat hij mammies aandacht wil.  Ik geef dan geen kick en laat mammie even boos zijn op Milo.  Er trekken soms ook andere kinderen aan mijn voetjes of beentjes, maar ik vind dat helemaal niet erg, zolang ik maar melk krijg en ze me niet pijn doen...

Over ’t laatst gaf Milo een foto van zichzelf als ie 3 maanden was aan mammie.  Milo zei dat ik het was en inderdaad we waren als 2 druppels water... Jullie kunnen de vergelijking zelf maken nu... 

 
 
 
Hier verschillen Milo en Sikko NET 1 maand.
Foto1:  getrokken op 25/06/05: Milo is 2 maanden en 21 dagen
Foto2:  getrokken op 24/02/08: Sikko is 1 maand en 21 dagen
 
 
Wat andere kiekjes van me:
 
Samen met papa gekkebekken...
 
 
 
   
 
 
 
                         
 
 
Milo
 
 

Ik ben Milo.   Ik ben 2 jaar, 10 maanden en 1/2 oud.  Ik weeg 18 kg en ben net 1 meter groot.  Ik hou van roepen, spelen, snoepen en lachen.   Volgens mammie zit ik in mijn ‘apejaren’...  Ik ben heel duidelijk mijn grenzen bij iedereen aan het aftasten en ik heb gemerkt dat het het best lukt met eens goed te brullen en te huilen.  Bij mammie lukt dit het minst van al, dus dan stop ik algauw met wenen, maar papa kan het echt niet hebben. Ik krijg er dan nog een afstraffing bij en huil dan nog harder.  Vervolgens ren ik naar Oi of Seing, die me dan in hun armen sluiten. 

Ik ben wel een heel lieve jongen en vooral met mijn vriendjes op school speel ik braaf en zorg goed voor iedereen.  Ik ben gek op zoentjes geven en geef mammie ook vaak een massage.  Ik ben ook de grote helper van mammie, want als ze iets vraagt, dan haal ik dat voor haar of als haar gsm af gaat, dan breng ik die steeds naar haar.  Als ze Sikko melk geeft, dan kan ze niet zomaar ergens heenlopen en dan ben ik de eerste om haar bij te staan. 

Mijn huiswerk maak ik meestal ook onmiddellijk als ik thuiskom en doe dat ook goed...
 
 
Ik kan ook al heel het Thaise alfabeth en begin nu ook al een paar letters te schrijven.  Ik zie mijn 2 juffrouwen heel graag en zeg steeds heel mooi en beleefd goede morgen en goede avond tegen hen.  Ik ga echter van school veranderen, want volgend schooljaar (10 mei 2008) ga ik naar het eerste kleuterklasje in Do zijn GROTE school !  Dat is makkelijker voor mammie en papa.  We hebben  dan dezelfde verlofdagen, kunnen ze ons ’s morgens gelijk brengen en ’s avonds te samen ophalen...  Ik vind het wel een leuke school, want als we Do gaan ophalen, dan ga ik er meestal een beetje spelen op de vele schommels en glijbanen... met mijn grote broer op dezelfde school, zal ik me wel snel thuis voelen in die andere omgeving.   

 

Do
 
 
Ik ben 7 jaar en 2 maanden en 1/2 oud, weeg 20 kilo en meet net 1meter en 20cm.  Ik hou van rennen, spelen, fruit en gekkebekken...
Ik ben in 4 jaar lang niet meer ziek geweest, maar nu heb ik het dan toch wel een keelontsteking opgelopen.  Het begon de vrijdag en mijn zeer hoge koorts maakte mijn hoofd toch zoooo zwaar...  ik moest vroeg naar bed, maar dat vond ik niet erg.  Het hele weekend bleef ik koorts maken, maar vooral de pijn in mijn keel was ondraagelijk.  Als ik tv keek, dan vergat ik de pijn soms wel, maar ik mocht niet steeds kijken van mammie want anders maakte ik ’s avonds weer veel koorts.  De maandagmorgen was de koorts echter weg en moest ik naar school.  Dat is wel allemaal goed gegaan hoor... alleen ’s avonds had ik weer koorts en kreeg ik weer de zorgende aandacht.  Als ik hoorde dat ik geen tv mocht kijken dan, was ik ineens genezen.   Ik heb de laatste weken van het schooljaar examens en daarom moet ik zeker naar school.  Maar ik kan het allemaal wel hoor.  Mammie gelooft me niet en wil me steeds ondervragen... als ik geen zin heb, dan doe ik alsof ik niets weet, maar om er snel vanaf te zijn, zeg ik snel alle goede antwoorden op mammies vragen en zo weet ze dat ik het allemaal wel barstend goed ken !  Voila... Ik krijg dan wel een preek dat ik het allemaal veel beter zou kunnen en al heb ik goede punten, ik zou NOG beter kunnen.  Dat hebben alle leraren aan mammie en papa gezegd en nu preken die de hele tijd... ik zal wel zien als ik er zin in heb !! Ze beloven me vanalles als ik mijn best doe, en soms vind ik het waard om het te doen, maar soms vind ik het de moeite niet en al weet ik dat mammie en papa dan boos kunnen zijn, mijn punten zijn niet slecht.  Ik heb wel goede leraren, die me enorm aanmoedigen en ja, als ik in een goede moed ben, dan zorg ik dat ik alles juist heb en al mijn punten heb!
 
 

 

Allerlei :

Geesten verdrijven

 

Begin februari zij we Loi zijn familie in de bergen voor het eerst sinds Sikko geboren is, gaan bezoeken.  We zagen we het niet zitten met zo een klein babytje vroeger de bergen in te gaan, maar eerder konden we niet, want we hadden steeds werk thuis... Iedereen werd opgetrommeld en zo waren al Loi zijn broers en zussen er.  De grote vodoman van de streek was in het dorp, dus het was de moment om de familie van de boze geesten te vrijwaren.  We werden dus allemaal weer ingewijd en gezegend. 

Aangezien Loi zijn papa zichzelf het leven heeft ontnomen, geloven ze (ook) dat het erfelijk kan zijn.  Zo zijn alle kinderen en kleinkinderen door de vodo man behandeld om die boze geest uit het lichaam te houden.  Sikko en mammie waren er niet bij omdat Sikko nog te klein was, maar Do en Milo werden ook dichtbij de grote vlam gezet, zodat ook zij geen boze geesten zouden kunnen ontvangen. 

(foto’s nemen was dus onmogelijk).  Later kreeg iedereen weer een bandje rond de arm en Sikko kreeg dan ook zijn eerste zegen...
 

 

De zoo

 

Welkom in de zoo van Chiang Mai ! 

 

 

De woensdag lazen we weer in de agenda’s van de kids dat het ’s anderendaags geen school was.  We weten wel dat het Boedistische dagen zijn, maar weten niet op voorhand welke dagen de scholen gaan sluiten.  Daar ging onze planning van die dag, want met 3 kids thuis kan je niet zoveel doen...  Dan een uitstapje met en voor de kids !  We hebben er allemaal weer van genoten ! 

Al zijn ze nog aan het werken, de zoo is echt veel verbeterd  ! 
...
EN DAN...
kwam er ineens een LEEUWenwelp op ons afgelopen !  Midden op straat !  Het was 6 maanden oud en heel speels.  We werden aangeraden om niet te lopen, want dan zou ie op ons springen om met ons te spelen.  Uit schrik dat dat zou gebeuren, was zels Do heel stillekes !
 
 
 
 
                          

 

 

Interview met Do & Milo & Sikko

 
Jullie hebben hier al hele vertellingen gedaan, maar ik heb niets kunnen lezen van jullie trip naar de zee ! 

Do: Ja, en dat was speciaal voor MIJ, want ik was niet meegegaan naar Belgie 

Milo: Maar wij mochten allemaal mee, omdat dat gezelliger was !

Mammie: Eigenlijk is de hoofdreden omdat  we gratis vliegtickets hadden !

En was het gezellig aan zee ?

Do: Het was gewoon schitterend !  We hebben ons weer lekker kunnen uitleven ! ! 

Milo: en Oi was ook mee !   
 
  
 
Wauw, dat zal ze ook wel leuk gevonden hebben !

Do:Ja, het was de eerste keer dat ze gevlogen heeft !   

 
 

Milo: en Sikko was ook mee !

 
 
 
Mammie:  De hoofdreden was dat we in Bangkok moesten zijn voor het visum van Oi aan te vragen in de Belgische Ambassade (dat we ondertussen al hebben !  ZE KAN MEE NAAR BELGIE!) en eveneens een Belgisch paspoort voor Sikko te verkrijgen ! En zo hebben we een paar stranddagen en Bangkok gecombineerd.

En wat hebben jullie zoals gedaan aan de zee?

Milo: ZWEMMEN NATUURLIJK ! 

  
 

Do: En euh, boottochten, lekker eten en hhheeeeeel veeeeeeel SPELEN !!!    

 
     
 
 
 
 culinaire verwenning in Baan Chang B&B
 
Moeke en vake zullen ook wel genoten hebben ! 

Milo:  Oh, moeke is gek op de zee !! EN IK OOK !

 
 
 
Do: Voor moeke en vake waren het de laatste dagen van hun verblijf in Thailand.  Echt ‘relax’ met 3 kids kan je het niet noemen, maar zo waren we toch een paar dagen intensief alleen met mekaar bezig en dat is heerlijk !  

En Sikko, jij was ook mee ?

Sikko: Ja, ik heb ontzettend veel aan mammies borst gelegen, want Jezus, wat was het daar warm ! 

Do: Het was er over de 35 graden en in Chiang Mai is het in de winter veel kouder (25 – 30 graden), dus we hebben behoorlijk gezweet !

Milo:  Och, we waren gewoon altijd NAT, van het zweet of van het zee – zwembadwater.  Heerlijk toch ?

FOTO

Sikko: We zijn er een Zweeds koppel tegen gekomen en die hadden een buggy teveel... zo zijn we met een mooie wagen voor MIJ terug naar huis gereden ! 

 
 

Ammaai, wat een mooi kado !

Sikko: Inderdaad, ik heb al gemerkt dat ik in een familie van gelukzakken beland ben !

Milo:  Dank je wel mammie & papa, dank je wel moeke & vake, dank je wel LEVEN, dank je wel iedereen en alles !
 
          
 
Onze verblijplaats in Phuket:  Baan Chang B&B, echt een aanrader !  www.phuketbedandbreakfast.com
 
  
 
                                                                                                    Moeke en vake hadden een heuze JAKUZZI in hun kamer.  Zelf hebben ze er geen
                                                                                                    tijd voor gehad er lekker rustig in te zitten, daarvoor hielden WIJ hen teveel bezig, maar
                                                                                                    WIJ zijn er WEL even in geweest ! HEERLIJK !
 
                             
                Eric en Malinee, eigenaars van Baan Chang B&B.  Bedankt het was great bij jullie !
 

Aankondigingen

Verjaardagen:

 

Op 18 februari 2008 was het Sawat (een Thaise vriend) zijn verjaardag.  Suk San Wan Keut !  Je nadert tram 4 ??? oei oei...

Op 23 februari 2008 is het vake zijn verjaardag !  Dikke proficiat van ons allemaal !  En op die dag mag hij ook wat gaan pub maken voor Villa Anneloi op de ASIABEURS in Wemmel, de Zandloper (het hele weekend 23 feb van 13u – 19u 00 en 24 februari van )  www.belasia.be

 

Bedankjes :

 

We willen iedereen fel bedanken uit naam van mijn schoonfamilie, buren en vrienden voor alle kleren, spulletjes en noem maar op, die we van velen van jullie krijgen.  Weet dat ze wel DEGELIJK naar de bergen gebracht worden en dat deze mensen er ONTZETTEND blij mee zijn.  Een bedankt van ONZE zijde omdat wij die prachtige, dankbare glimlachen mogen zien ! 

 
 

 

Ter nagedachtenis :

 

Begin januari is de zus van de Thaise koning overleden op 8  leeftijd.  Heel Thailand leefde mee:  De televisie zond vele programma’s ter nagedachtenis uit, op vele plekken kon je je medeleven neerpennen en het respect voor deze vrouw was duidelijk te merken!
 
 
 


www.villa-anneloi.com
Copyright © 2002-2006 All Rights Reserved.
Official Web site of villa-Anneloi.
Contact e-mail address: info@villa-anneloi.com

Powered by: AdvanceWebService.com